Podczas warsztatu zajmiemy się dialogiem w ruchu, w którym podstawą będzie myślenie ciałem – słuchanie, rozumienie, mówienie. Skupimy się nad aspektem myślącego ciała wolnego od ograniczeń racjonalności i zbyt dużej pracy umysłu. Będziemy pogłębiać świadomość i otwartość w ruchu.

Prowadzenie: Renata Piotrowska

DATA: 28-29 sierpnia 2010
STRUKTURA: sobota: g.14-19 30 (w tym 30 minut przerwy + 1 h pokazu filmowego / niedziela: 14-18 30 (w tym 30 minut przerwy)
MIEJSCE: Centrum Promocji Kultury Dzielnicy Praga Południe ul. Podskarbińska 2, Warszawa
ZAPISY: klenarczyk@prze-tworcze.pl / 501 700 434 begin_of_the_skype_highlighting              501 700 434      end_of_the_skype_highlighting

DARMOWE WEJŚCIE NA WARSZTAT! LICZBA UCZESTNIKÓW OGRANICZONA – 30 osób. DECYDUJE KOLEJNOŚĆ ZGŁOSZEŃ MAILOWYCH WRAZ Z WYPEŁNIONĄ ANKIETĄ, KTÓRĄ MOŻNA ZNALEŹĆ NA STRONIE:

http://www.ankietka.pl/ankieta/45215/ankieta-dla-uczestnikow-warsztatow-kontakt-improwizacji.html

REGULAMIN WARSZTATÓW „Myślące ciało”
1. Warsztaty odbędą się w dniach 28-29 sierpnia 2010.
2. Udział w warsztatach jest bezpłatny.
3. Warsztaty przeznaczone są dla grupy liczącej maksymalnie 30 osób.
4. Warunkiem uczestnictwa w warsztatach jest wypełnienie ankiety dostępnej na stronie www.prze-tworcze.pl oraz http://www.ankietka.pl/ankieta/45215/ankieta-dla-uczestnikow-warsztatow-kontakt-improwizacji.html

5. Pierwszeństwo uczestnictwa w warsztatach mają osoby zamieszkałe w Dzielnicy Praga Południe.
6. Informacje o zakwalifikowaniu na warsztaty zostaną przesłane pocztą e-mail do dnia 18 sierpnia.
7. Warsztaty przeznaczone są dla osób pełnoletnich, uczestnictwo osób niepełnoletnich dopuszczone jest tylko przy pisemnej zgodzie rodzica lub opiekuna. Organizatorzy nie ponoszą odpowiedzialności za osoby niepełnoletnie.
8. Organizatorzy nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne kontuzje lub nieszczęśliwe wypadki uczestników zajęć. Sugerujemy aby uczestnicy warsztatów posiadali aktualne badania lekarskie oraz ubezpieczenie NNW.
9. Rejestracja video i foto zajęć bez zgody organizatora jest zabroniona.
10. Organizator ma prawo wprowadzić zmiany w programie warsztatów.
11. Organizator ma prawo do wykluczenia z zajęć osób, które zakłócają ich przebieg lub zachowują się niestosownie.
12. Zgłoszenie udziału w warsztatach jest równoznaczne z przyjęciem do wiadomości i zaakceptowaniem niniejszego regulaminu.
13. Organizator zastrzega sobie prawo do rejestracji foto/video do celów promocyjnych i archiwalnych.

————————————————————————

RE-CREATIVE ASSOTIATION INVITES FOR:
contact improvisation workshop: „Thinking body”

During the workshop we will investigate the issue of dialogue in movement in which thinking with the body will be the base – listening, understanding, speaking. We will concentrate on thinking body free from the limits of rationalisation and srtrong work of the mind. We gonna deepen awarness and openess in the movement.

Leading: Renata Piotrowska

DATE: 28th and 29th of August 2010

STRUCTURE: satrurday (14-19 30 including 30 minutes of break and 1 hour of movie showing), sunday (14-18 30 including 30 minutes of break)

PLACE: Centrum Promocji Kultury Dzielnicy Praga Południe, Podskarbińska street 2, Warsaw

REGISTRATION: klenarczyk@prze-tworcze.pl / 0048 501 700 434

FREE ENTRANCE ON THE WORKSHOP! THERE IS LIMITED NUMBER OF PARTICIPANTS. PLEASE SEND YOUR APPLICATION TOGETHER WITH FILLES UP QUESTIONNAIRE WHICH YOU CAN FIND ON:

http://www.ankietka.pl/ankieta/45215/ankieta-dla-uczestnikow-warsztatow-kontakt-improwizacji.html

próby:

pokaz roboczy:

…………

Jeśli chcecie zobaczyć co dzieje się poza zamieszczonymi na blogu zdjęciami…, już teraz zapraszamy na spektakle. Choć nie wiemy jeszcze kiedy będzie oficjalna premiera UNKNOWN#4… .

poniżej refleksje widzów po pokazie UNKNOWN # 4. English version below polish texts.

Powidoki z tego spektaklu odwiedzają mnie do tej pory. Moim zdaniem to sztuka, która dotyka czegoś bardzo ważnego i bardzo intymnego zarazem – w bezpretensjonalny sposób (co jest niezwykle ważne).
Po odwiązaniu oczu mam czas, żeby wdrożyć się w medytacyjną narrację. Mam czas, żeby najpierw zachwycić się, potem zirytować się monotonią, a potem w nią wejść. Mam czas, żeby wpaść w przepaście własnych myśli, żeby bawić się razem z Renatą Piotrowską przestrzenią. Obracam biały sześcian w mojej głowie i raz patrzę z boku, raz z góry i odpowiadam sobie na pytanie „Co widzisz?”. Wydaje mi się, że UNKNOWN#4 to spektakl bardzo filmowy w swojej formie, bawiący się montażem, nawiązujący do estetyki filmów Tarkowskiego. Subtelnie prowadzi mnie w tym wszystkim dźwięk – oddech, szept, krzątanina.
Jednak ta sztuka wymaga od widza dużo otwartości – temat śmierci często odsuwamy na bok i czasem po prostu nie chcemy, nie jesteśmy gotowi, żeby mu się przyglądać. Na szczęście RP nie prowadzi mnie za rękę i nie mówi: „Myśl o tym w ten sposób! Teraz!”. I ja jako widz poczułam się wolna. Pewnie dlatego powidoki z tego spektaklu nadal mnie odwiedzają . Mam czas.
A.

——————————————-

Unknown 4 wprowadza w świat zmysłowych doznań i uniwersalnych refleksji. Dzięki zasłoniętym oczom eksplorujemy imperium dzwięków i dotyku, które są ostatnio opanowane przez świat obrazu. Unknown w bardzo prosty – ale dzięki temu dobitny i klarowny – sposób operuje kontrastami. Efektem jest niebanalne podejście do tematu śmierci, który, jak słusznie twierdzą autorzy, jest pochodną snu i odwrotnie.
Unknown jest utrzymany w fantasmagorycznym klimacie, karmiąc widzów pięknymi obrazami, wypełnionymi treścią. Obrazy te łączą się w historię, której przekaz jest prostą, ale głęboką prawdą dotyczącą miłowania siebie i życia w ogóle.
A to dopiero work in progres- czekam z niecierpliwością na gotowy spektakl!!!
J.
——————————————————-

“medytacyjne doswiadczenie; w niektórych momentach, w momentach
trwania,”odpływałam” w mysli o sprawach spoza tego doswiadczenia, czasu
i przestrzeni; czekałam kiedy zaczniesz się
ruszac:) ale tez czułam spokój i dobrze mi było w tym stanie; ciekawe
doswiadczenie gdy zostałam posadzona na poduszce – miałam poczucie ze
jestem sama, a obok mnie toczy sie jakies zycie (osoby ktore chodziły i
od czasu do czasu wydawały dzwieki), troche jak stan kiedy sie budzisz
masz jeszcze zamkniete oczy jestes jeszcze w “innym swiecie” ale
słyszysz ze wokół intensywnie toczy sie zycie.
wizualne doswiadczenia ciekawe, np. kiedy lezałas i zobaczyłam ze
swiatło sie zmienia i “cos sie jednak dzieje:). Zaskakujące i poruszajace
zakonczenie.
Ja nie miałam ochoty się szczególnie poruszac w korytarzach.
Mysle ze przy wiekszej liczbie osób spektakl mozę byc trochę za długi.
Dla mnie mozna skrócic troche stanie w pierwszym korytarzu.
Jak wyszłam z CSW i szłam na przystanek, tramwaje i autobusy jezdziły
dla mnie w rytmie szumu fal, oddechu, miałm takie słuchowe wrazenie dosc
intensywne; prawie omamy:)albo troche jak scena z Tanczac w ciemnosciach
z fabryki:)
Iza

————————————————–

“Największe wrażenie zrobiła na mnie intymność i otwartość (”nagość”) Twojego
pokazu – miał na to wpływ zarówno *tekst *rozdany przed pokazem, jak i *mocne
światło* ( które – miałam wrażenie – momentami prześwietlało Cię na wylot,
tak że widać było niebieskie żyły pod skórą, odsłaniało Twoją cielesność i
delikatność, kruchość), i *bezruch, *za którym nie można się ukryć, tak jak
za tańcem i ruchem. Poruszyło mnie, bo odebrałam pokaz jako odsłanianie,
choć nie wiem przez co, dzięki jakim środkom poczułam też informację, że to
odsłonięcie jest bardzo trudne, wymaga odwagi i jest ryzykowne.”
N.

———————————————-

AUDIENCE FEEDBACK (AFTER SEEING UNKNOWN # 4 WORK IN PROGRESS IN APRIL 2010):

Memories from that performance are still coming back to me (after 1.5 month from seeing the piece). In my opinion this piece of art touches something very essential and very intimate at the same time – and in an unpretentious way too (which is very important). After unfolding my covered eyes I have time to get into meditative narration. I have time to be enchanted, to be irritated by monotony, and at the end to get into that monotony and stay there. I have time to fall over the precipices of my own thoughts, to play alongside Renata Piotrowska with the space. In my head I moved around the white cube and once I looked at it from the side, then from up above and I answered the question: ”What do you see?”. It seems to me that UNKNOWN # 4 is a very cinematic performance in its form, in the way it plays with edition and relations to Tarkowski’s film esthetic. The sound is leading me subtly into all of this – breath, whispers, sounds of movements. Yet this performance demands openness from the audience – to face the subject of death we put so often aside and sometimes we just don’t want or we are not ready to look at from closer in. Fortunately, Renata Piotrowska is not gripping my hand and demanding: ”Think about it that way! Now!”. Thanks to this unimposing approach, I could feel free when being a member of the audience. Probably this is why memories from that performance are still coming back to me. I have time.

A.
——————————————-
Unknown 4 leads into the world of sensual experiences and universal reflections. Thanks to blindfolded eyes we explore the worlds of sound and touch, which are conquered and overshadowed by the visual world nowadays. Unknown in a very simple way works with oppositions – and it is a simplicity that brings clarity and focus. The final effect of research is a performance with an original approach to the subject of death, which as the authors rightly point out is related to dream. Unknown has a dreamy, weird and maybe even eery quality. It feeds the audience with beautiful images laden with meaning. Those images create a story which offers a simple but profound truth with respect to love towards yourself and life in general. And this is only work in progress – I’m waiting impatiently for the finished-state performance!!!
J.
——————————————————-
“a meditative experience, at some lasting moments I went “flying away” in my thoughts and going into a world beyond the immediate experience, time and space. I waited when Renata Piotrowska would start to move but at the same time I felt peace and I found comfort in that state; interesting experience when I was seated on the pillow with my eyes closed – I had a feeling of being alone and sensing life going on around me (people who were walking made sounds from time to time), which was a bit like the state when you are waking up – still remaining in ”another world” with your eyes closed but already hearing the sounds of the outside world – a real and intensive world. Visually an interesting experience, especially when Piotrowska is lying down and the light is changing and ”finally something is happening” . A very surprising and touching end.
I didn’t feel like moving a lot in the corridors. I think that with a larger number of audience the performance can be too long. For me, personally, standing in the first corridor could be shortened.
When I walked out of the premises after the performance and walked to the bus stop, the trams and buses were going in the rhythm of waves and breath. I had quite strong auditory sensations, almost hallucinations , something like in a scene from “Dancer in the dark”, the one from the factory

Iza
————————————————–
What made the strongest impression on me was the intimacy and openness (“nudity”) of Renata Piotrowska’s showing. It was enhanced by the text handed out before the show as well as very strong light (which – I had such an impression – sometimes was going through Piotrowska, so I could see the blue veins under the skin, uncovering her body and her fragility), and stillness behind which she couldn’t hide, like you can hide behind dance and movement. The showing touched me as uncovering and unfolding, although it is difficult to define what precisely was uncovered and unfolded. I also felt that such uncovering is very difficult, needs courage and opens itself to risk.
N.
———————————————-

22 kwietnia 2010 odbył się zamknięty pokaz pracy roboczej spektaklu UNKNOWN # 4 (idea, tekst, ruch: Renata Piotrowska / światło i przestrzeń: Ewa Garniec / dźwięk: Simon Auffret). Dziękujemy za refleksje, uwagi, podzielenie się z nami wrażeniami tych którzy byli na pokazie. Wydaje się, że udało nam się zbudować coś, co pozwala na indywidualne zanurzenie się każdego człowieka w jego własną wyobraźnię przy jednoczesnym konsekwentnym prowadzeniu tematu śmierci i snu oraz tajemnicy wokół tych zagadnień. Czekamy na wpisy na blogu!
ENGLISH TEXT BELOW THE POLSIH ONE!

Czekamy również na “tych”, którzy chcieliby wyprodukować spektakl…

Poniżej ulotka / tekst, który był początkiem całego wydarzenia:

Jeśli sen jest siostrą śmierci to śmierć jest matką życia, a życie
siostrzeńcem snu. Zatem wszystko pozostaje w rodzinie. Co za ulga.
Znowu mogę oddychać. / UNKNOWN # 4 – POKAZ ROBOCZY / Idea, ruch i tekst:
Renata Piotrowska / Światło i przestrzeń: Ewa Garniec / Dźwięk: Simon
Auffret / Podziękowania dla: Janusza Marka, Henryka Gaca, Małgorzaty
Borkowskiej / CSW Zamku Ujazdowskiego / Romana Woźniaka / Teatru
Academia / Anny Piotrowskiej / Fundacji Rozwoju Tańca / Włodzimierza
Kaczkowskiego / Teatru Prochoffnia / Moniki Moskwy / Free Art Fusion /
„To co umiera, żyje. Gdyż to co żyje jest żywe tylko pod warunkiem, że
jest śmiertelne; i jakże prawdziwy jest fakt, że to, co nie żyje, nie
umiera: l ecz j est t ak d latego, ż e t o c o n ie u miera, n ie żyje” V .
Jankelevitch / Oddychaj. Daj sobie szansę. Czy kiedykolwiek umarłeś? / Co
widzisz poza tym, co przed chwilą zobaczyłeś? Czy czasem jest tak,
że widzisz coś, czego inni nie widzą? Czy jest to wtedy realne? Czy
czasem jest też tak, że nie dostrzegasz czegoś, co jest realne? Co musi
się wydarzć abyś to zobaczył? Abyś zaakceptował ten fakt? Na przykład
fakt, że śmierć jest realna?/ Czy zdarzyło ci się kiedykolwiek zobaczyć
jak oddychają inni? Zauważyć swój oddech? / Mam prawie 1,80 cm wzrostu i
prawie 31 lat. Gdybym żyła w średniowieczu należałabym do:
a)40% ludności, która już nie żyje; lub b) 60% ludności, która niedługo
umrze. / Pamiętam dni, kiedy bałam się, że moja mama umrze i zostanę
sama. Dziwny to lęk. Przynajmniej trochę oswojony. Prawie nie kochałam.
Prawie umarłam. Prawie zrozumiałam. / Czy postrzeganie ciała może być
zmienne kiedy jego reprezentacja jest jedna i niezmienna? / Byłam w jednej
z powszechnie uważanych za najlepszą księgarnię w mieście. Zapytałam o
książki o tematyce śmierci. Pracownik księgarni skierował mnie do działu
„zdrowie i stres”. Wydało mi się to dość zabawne: książki o śmierci w
dziale „zdrowie i stres”. Ciekawe czego bliżej jest śmierć: zdrowia
czy stresu? / Oddycham. / Warszawa, 2010. / Renata.

———————————————-
TEXT FOR THE FLYER OF WORK IN PROGRESS SHOWING:

If  dream is the sister of death, then death is the mother of life, and life is the nephew of dream. Therefore, everything stays in the family. What a relief. I can breath again. / UNKNOWN # 4 -  WORK IN PROGRESS / Idea, movement & text: Renata Piotrowska / Light & space: Ewa Garniec / Sound: Simon Auffret / ”What dies, lives. Because what lives is alive only because it’s mortal; and how true is the fact that what doesn’t live, doesn’t die: and it’s like that because  what doesn’t die, doesn’t live” V. Jankelevitch / Breathe. Give yourself the chance. Have you ever died? / What do you see beyond what you’ve seen a minute before? Does it ever happen to you that you see something that the others don’t see? Is it real then? Does it ever happen to you that you don’t see what is real? What needs to happen  for you to see it? To accept that fact? For instance, the fact that death is real? / Have you ever observed how others breathe? Have you ever noticed your own breath? / Can the perception of the body be changeable if its representation is one and unchanging? / I went to a  bookstore – deemed as one  of the best in the city. I asked for books about death. An employee of the bookstore sent me to the ”health and stress” department. It seemed to me quite funny: books about death in the ”health and stress” department. I’m curious whether death is closer to health or stress? / I’m breathing. / Warsaw, 2010. / Renata.

następny już 28 marca! zapraszamy!
g. 19, ogrodowa 42/44, warszawa

ps. było tak cudownie, że nikt nie zrobił nawet jednego zdjęcia…wszyscy tańczyli.

——————————————————————————-

24th of January, in -20 degree outside (!), there was wonderful jam in the school on Ogrodowa! For the ones don’t know – “jam” it is an evening of dance improvisation. It turned out there were a lot of brave people, who were not scared by terribly cold temperature and who came to dance . Another chance to overcome the bad weather already on 28th of February! Welcome on jam! At 7 pm., Ogrodowa Street 42/44, Warsaw.

ps. it was so great that anyone made photos…everyone was dancing.

Podczas rewizyjnego wieczoru w PKiN dnia 12 grudnia 2009 odbyła się również solowa improwizacja-instalacja Renaty Piotrowskiej. Tematem do improwizacji był ruch wewnątrz ciała i wyprowadzanie tego ruchu na zewnątrz oraz to co się dzieje pomiędzy.

——————————————————-

During the Revision’s evening in PKiN on 12th of December 2009 among the other events the improvisating solo-instalation of Renata Piotrowska took place. Main theme for this research work was inner movement and outer movement and what’s between those two.

REGULARNE ZAJĘCIA Z KONTAKT IMPROWIZACJI

przez cały rok!

GRUPA NA ROK 2009/2010 JEST JUŻ ZAMKNIĘTA (ZAJĘCIA ROZPOCZĘŁY SIĘ 27 WRZEŚNIA 2009). ZAPRASZAMY NA WARSZTATY WEEKENDOWE. NAJBLIŻSZY W LUTYM 2010. SZCZEGÓŁY WKRÓTCE!

METODA:

Kontakt improwizacja powstała we wczesnych latach 70-tych w Stanach Zjednoczonych. Jest to improwizowany duet, trio, kwartet itd., forma tańca opierająca się na utrzymywaniu punktu kontaktu kilku ciał i dzieleniu ciężaru w trakcie ruchu. Tancerze w kontakt improwizacji skupiają się na fizycznych odczuciach dotyku, utrzymywaniu i traceniu balansu, podnoszeniach i upadkach w tańcu z innymi ludźmi. Kreują w ten sposób dialog w ruchu.
Podczas zajęć, wykorzystywane są wyżej wymienione elementy oraz elementy tańca współczesnego, ruchu rozwojowego i akrobatyki. Zajęcia z kontakt improwizacji prowadzone są w atmosferze zaufania, słuchania siebie nawzajem i otwartości. Umożliwiają uczestnikom rozwój i pogłębianie swoich doświadczeń tanecznych w przyjazny dla nich sposób. Zajęcia z kontakt improwizacji wzmacniają sprawność fizyczną, poszerzają zakres ruchowy, rozwijają kreatywność i umiejętność komunikacji niewerbalnej, pogłębiają nasze zaufanie do siebie i innych, dają radość z tańca.

PROWADZĄCY:

RENATA PIOTROWSKA – z wykształcenia aktorka. Z praktyki – dance and performance maker / contact improviser. Uczestniczyła w wielu warsztatach, stażach i spektaklach improwizacji i kontakt improwizacji (m.in. z Andrew Harwoodem, Rayem Chungiem, Michaelem Schumacherem, Nigelem Charnockiem, i w The School of New Dance Development w Amsterdamie). Jest uczestniczką kilku programów stypendialnych i wielu festiwali. Tworzy spektakle oraz prowadzi warsztaty i regularne zajęcia z improwizacji i kontakt improwizacji w Polsce i za granicą. Jest prezesem stowarzyszenia Towarzystwo Prze-Twórcze.

STRUKTURA:

zajęcia raz w tygodniu w niedzielę w g. 17 – 19 (grupa początkująca), g.19 – 21 (grupa zaawansowana)

pierwsze zajęcia: 27.IX.2009
ostatnie zajęcia: 6.VI.2010

Dodatkowo co miesiąc wieczór improwizacji, czyli tak zwany JAM w niedzielę o g.21 !

MIEJSCE:

Szkoła Podstawowa 221, ul. Ogrodowa 42/44 (duża sala gimnastyczna), Warszawa

CENA:

360 pln za 3 miesiące (łączny czas trwania zajęć: 9 miesięcy)

ZAPISY I PYTANIA:

Aleksandra Przywrzej / e-mail: a_przywrzej@interia.pl / tel: 603 524 457

www.piotrofska.art.pl
www.prze-tworcze.pl